بعضی از سالکان در اوایل سلوک به صورت و ظاهر عبادات می پردازند و اذکار و اوراد و نماز ها و سجده های طولانی و امثال اینها را با نظم و ترتیب و با مداومت انجام می دهند ،ولیکن با اشتغال به ظاهر از اصل مسئله که حضور و اقبال قلبی به سوی حضرت حق است غفلت می کنند و در آن باب هیچگونه مجاهدتی نمی نمایند .
لذا به لحاظ اهمیت ندادن به حضور قلب و اقبال الی الله ،حرکت واقعی به سوی معبود نمی کنند ،زیرا تا دل به حضرت حق روی نیاورد،آنچه باید بشود نمی شود و آنچه باید پیش بیاید نمی آید ،انسان به حجاب ها و نقایص و معایب خود پی نمی برد و به فکر اصلاح نمی افتد ،مگر به اندازه توجه قلبی که در عبادات وجود دارد .
مرحوم استاد محمد شجاعی
مقالات جلد دوم

منبع : مجازی هاحضور قلب
برچسب ها : حضور